December 2009
1 post
Χριστουγεννιάτικη ιστορία
Το πνεύμα των παρελθόντων Χριστουγέννων με επισκέφτηκε φέτος νωρίτερα. Με έπιασε στον ύπνο. Ήθελε να μου θυμίσει όσα είχα καταφέρει μέσα σε ένα χρόνο να ξεχάσω. Εμφανίστηκε στον ύπνο μου ως μασκοφόρος εκδικητής, με μια μαύρη κουκούλα η οποία άφηνε να φανούν μόνο τα φθονερά του μάτια που καθρέφτιζαν όλη την κακία του κόσμου. Βρέθηκα μαζί του στο παράθυρο του σπιτιού μου, να κοιτάζω από τις γρίλιες...
September 2009
1 post
Που με έχω διώξει; Γιατί με θέλω πίσω;
Καμιά φορά αναρωτιέμαι αν ο άνθρωπος που βλέπουν όλοι οι άλλοι είμαι εγώ. Αν είμαι εγώ όπως με νιώθω τώρα, και όχι εγώ όπως υπήρξα μια στιγμή. Αν βλέπουν κάτι πέρα απ’ τα μαλλιά, τα μάτια, τα χέρια, τα πόδια. Αν αυτό που βλέπουν βρίσκεται στον καθρέφτη μου ή αν το φαντάζομαι κι αυτό. Κι αν είμαι καταδικασμένη πάντα να πληρώνω τα σπασμένα κάποιου που ήμουν μα δεν είμαι πια, ή αν κάποτε...
August 2009
4 posts
"Θα χυθεί αίμα - θα καεί η πόλη"
Με αυτά τα λόγια η ευγενική πλην διεκπαιρεωτική φωνή του τηλεφωνικού κέντρου του 100 απάντησε στη μητέρα μου, όταν εκείνη προ ολίγων λεπτών σήκωσε το ακουστικό (αναμαλλιασμένη έπειτα από τις 2 ώρες στριφογυρίσματος στο κρεβάτι) για να καταγγείλει “ρειβ-πάρτι” στην πλατεία της πόλης. Η αλήθεια είναι ότι δεν επρόκειτο για ρέιβ πόσο μάλλον για πάρτι, αλλά πολύ περισσότερο για μια μαζική...
Οι τελευταίες μέρες της Αφροδισιάδας
Αναδυόμενη,
μέσα από τις ξεχασμένες στάχτες μαρμάρινων γιγάντων
φυσώντας την οργή της σε μάτια πνιγμένα
προελαύνει η θεά με την αταίριαστη ρομφαία
αιώνες συλλέγει τα οστά στο βωμό
ιέρεια κι εκτελέστρια και θύμα τελικά
Ας χαθεί στη λήθη της πόλης αυτής η αβάσταχτη θέα
Το σεξ και η ψυχρο-Λουσία
Όταν ο κυνικός φιλόσοφος Διογένης ξεγλιστρούσε από το στενάχωρο πιθάρι του, φρόντιζε πάντα να είναι νύχτα· και φρόντιζε πάντα η λυχνία του να είναι σβηστή. «Πάσα γυνή ομοία» του φαινόταν - καμιά φορά και πας ανήρ… Ήταν σοφοί οι αρχαίοι ημών και ήξεραν σίγουρα τον τρόπο να περνούν ευχάριστα.
Πέρασαν αιώνες πολλοί και αναρίθμητες διαδοχές πρωτόγονων προγόνων που χαίρονταν τον έρωτά τους στα...
"Η καλύτερή μου φίδη"
Homo homini deus
Homo homini lupus
(Ο άνθρωπος στον άνθρωπο είναι θεός ·
ο άνθρωπος στον άνθρωπο είναι λύκος)
- Thomas Hobbes
Με αφορμή τα όσα συζητήθηκαν κατά καιρούς πάνω από ένα φλιτζάνι καφέ και τα όσα εκφράστηκαν πικρόχολα και με φωνές πάνω από «χυμένο γάλα», αποφάσισα να κάνω την παρθενική μου είσοδο στην παρέα μιλώντας για τις ανθρώπινες φιλίες (και λυκοφιλίες).
Κάποιοι τώρα θα γελάνε και...